1 Ocak Pazar RECAİ

 2023'e de tabii ki yamaçta başladık. Sabah Gölbaşı'nda alışverişe durduğumuzda daha marketler bile açılmamıştı. Eh yeni yılda herkes bizim kadar hevesli uyanmamış demek ki. Recai'ye geldiğimizde her zamanki gibi sisle karşılaştık. Ama şanslıydık çok beklemedik. Hemen tepenin yolunu tuttuk. Öğlene kadar güzel uçuşlar gerçekleşti. Öğleden sonra hava sertlemeye başladı ve kulüp pilotları çalışmaya başladı. Bol bol tepede tutma, soaring, yamaca iniş gördük. Yaşlı olup sürekli dinlenenler de vardı (usame), kanı kaynayıp 2 saat aralıksız çalışan da (barışcan)... Soaringe bir oturup pir oturanlar da (fatih). Herkesin çalışabildiği verimli bir gün olmuştu. 

Can mıyız, bir miyiz, tek miyiz?

İlk kim çıkacak 

Yamaca nişanlınla gelmek mi?? Neyse ya hayal kurmayalım

Çektiysen çekiyorum ;)

Bu yaştan sonra tulum giymeyi de mi öğretelim kardeşim

The End

24 Aralık Cumartesi RACON

 Sabah odadan Recai diye yola çıkmıştık ancak tahminler yanılmıştı. Yolda durup fabrikanın dumanlarını gözlemledik ve Racon'a gitmeye karar verdik. Bu sene ilk kez Racon'un güneyinden uçuşlarımızı gerçekleştirecektik. Birçoğumuz ilk kez Racon'a tırmanıyorduk ve tepenin adını daha iyi anlamaya başlamıştık bile. Bu tepelere isim verenleri saygıyla selamlıyoruz. Gün boyu uçuşlar devam etti ve herkesin uçtuğu verimli bir gün olmuştu. 

Zıplamak yok tamam mı??

Etkinlikçilik konusunda doktorasını tamamlamış olan İlkay Demirci yeni çıraklar yetiştiriyor.

Gazi Havacılığ'ın Triosu

Ulubatlı Furkan

17 Aralık Cumartesi Hatıra

 

Hatıra’ya iner inmez dilime şu dizler takılmıştı:

“Sarmış ufuklarını senin gene inatçı bir duman

Beyaz bir karanlık ki, gittikçe artan”

Bembeyaz sisle kaplıydı tepenin etrafı. Bir hüzün perdesi adeta… Âh kayboluverse, şu gamlı gönüllerimiz bir tutam huzur buluverse. Çok şey mi istiyoruz Tanrım! Hikmetinden sual olunmaz.

 

Baktık kaybolacağı yok, zor zamanlar için ayırdığımız oyunu da göstermenin zamanı gelmişti (dikkat vertigo tehlikesi). Gayet basit bir oyundu. Kulak memesi çapraz şekilde tutarak dönülür ve 10 metre ilerideki hedefi ilk alan kazanır. (Hedefi ıskalayıp yüz üstü çamura düşenler için sorumluluk kabul etmiyoruz).

Nerdeyse iki tur oynamamıza rağmen sis bir türlü dağılmak bilmiyordu. İşin romantizm boyutu kaçmaya başlamıştı artık. Neyse dedik ve tüm oyunlarımızı tüketmeye yemin ettik. Bu zamana kadarki en kalabalık vampir köylümüzü oynadık (Tam 7 tane vampir vardı). Bir bir vampir avına başlamıştık ki karambole bir şekilde soytarıya astırarak oyuna erken veda etmiştik. Biz en iyisi sinyal’den devam edelim dedik ve bu sefer kesinlikle hilesiz(!) bir biçimde hakkımızla oynamaya başladık.

Ee bu oyun da bitmişti sırada ne var?? (Yoksa yasaklı oyun mu?) Homurdanmalar yavaş yavaş başlayacak gibiyken aniden sis dağıldı ve haşmetlimiz yüzünü göstermeye başladı. Derin bir oh çektik ve malzemeleri sırtlanıp vakit kaybetmeden tepeye çıktık.

Her ne kadar oldukça vakit kaybetmiş olsak da herkesin uçuş yaptığı bir gün olmuştu. Olumsuz hava koşulları sayesinde parawaiting skillerimizi geliştirdiğimiz bir günün ardından geriye kalan sis yüzünden nemlenmiş kanatlar (şu an odada açık bir vaziyette katlanmayı bekliyor), çamurlu ayakkabılar ve dahi pantolonlar, yorgun ve uykulu gözler (hep seni bekler), ve ilk uçuşunu yapmış şaşkın suratlar…

 

Killa Hakan pozumuz 

"arabanı tararım/akıllara zararım"

Kardeşim ne hilesi, elektriğimiz iyi diyorum.

Veysel Başkan'la hatıra

Emre'ye uyguladığımız mobbing meyvelerini verdi. Şovunu yaptı. Haftaya şanslı kişi kim??

Karizma halis mi? (Evet)

Ölme KARABAŞŞŞ

 

Bizim cesaretimizin zekatı hepinizi cesur yapar

27 Kasım Pazar RECAİ

Yine hava koşullarından dolayı cumartesi etkinlik olmamıştı. İki servisle Recai’ye doğru yol almaya başlamıştık. Geçen hafta uçuşların başladığını görenler kıpır kıpırdı. Bu hafta onlar da uçabilecek miydi ki? Önce uçanlar tepeye doğru yol aldı. Kalanlar da hemen yer çalışmaya başlamıştı. Herkes tepeye çıkıp ilk uçuşunu gerçekleştirmek için hızlıca çalışıyordu. Sıfır rüzgarda kanat çekerken dalağını bırakanlar bile oldu. Ama sonunda mükafatlarını aldılar ve tepeye çıkmaya hak kazandılar. Gün sonu geldiğinde yerde neredeyse kimse kalmamıştı. Bugün de birçok kişi ilk uçuşunu yaptı. Geçen hafta gelenler çaktırmadan uçuş sayılarını artırmaya başlamışlardı bile. Öğlen rüzgar sertlemesine rağmen son derece verimli bir etkinlik günü gerçekleşti ve günü bu mutlulukla bitirdik.

Aktif Dinlenme

Afiyet olsun Mert Efe!!

Kesinlikle Mert Dağdelen'den görüp almadım!!!

(Yakışmamış diyen messici'dir..)

Gözlüğü takınca otomatik olarak Killa Hakan skilleri yükleniyor.

Ölme Karabaş

Canlı hedef

Kimin ilk uçuşu acaba

20 Kasım Pazar HATIRA

  

Kapalı bir Hatıra günü bizi bekliyordu. Havanın kapalı olması bir bakıma sevindirici bir haberdi. Ancak rüzgar, tahminlerde görünenden fazla olunca sevinçler kursaklarda kalmıştı. Henüz 4-5 uçuş yapılmıştı ki rüzgar aniden sertlemeye başladı. 

Hava sertleyince kulüp pilotlarımız tepede kanat tutma, soaring ve yamaca iniş gibi manevralar çalıştılar. Biz de rüzgarı iliklerimize kadar hissederken onları gözlemledik. Hava, ha yumuşadı ha yumuşayacak derken günü bitirmiştik. Baktık rüzgarın azalacağı yoktu en iyisi toplanalım dedik ve günü bitirdik. Yamaç paraşütü sporunun %50’sini oluşturan parawaiting etabını da deneyimlemiş olduk. Bir sonraki etaba geçebilmek için bolca sabır biraz da gusül gerekiyor. Zaman neler gösterecek…

                                           Yamaçta yardımlaşan arkadaşlarımız ne kadar mutlu!

    

Hah şöyle sabit durmuşken çek

13 Kasım Pazar - RECAI TEPESI

 Kasım soğukları bütün ağırlığıyla üzerimize çökerken yine günün henüz ışımadığı bir sabaha uyandık. Bugün diğer günlerden farklıydı, dün ilk uçuşlar yapılmış, gelmeyenlerin umutları yeşermişti. Sonunda büyük gün gelecek, uçabilecekler miydi? Kimileri umut dolu kimileri de bu hafta uçamayız kesin diyerek odamızın yolunu tuttu.

Gün güzel başlamamıştı, rüzgar tepemizi karşılamıyor devamlı yön değiştiriyordu.Yer çalışmaları istediğimiz hızda ilerlemese de kanatlarımız bir bir azalıyor, koşusunu tamamlayanlar tepeye çıkmaya hak kazanıyordu. 

Neyse ki öğleden sonra rüzgar tepemizin diğer yönünü karşılar oldu, hızlıca eşyalarımız toplandı, yer değiştirildi. Sonunda uçuşlar başlayacaktı. Brifingler yapıldı, kiminin stresi azaldı kimi daha da panikledi. 

Ve sonunda ilk uçuşlar yapıldı, ufak tefek hatalar olsa da uzun ve zorlu yer çalışmamız meyvelerini verdi.

İnişte oturanlar, zıplayanlar, yanlış komut uygulayanlar olsa da yine herkesin sapasağlam bir şekilde evine döndüğü bir günü arkamızda bıraktık. 

Geride yer çalışması devam eden arkadaşların boynu bükük, gözü yaşlı, kulağı eğitmende, aklı tepede kaldı...

12 Kasım Cumartesi - RECAİ TEPESI

Hay Allah, ne dondurucu soğuklar gelmişti henüz, ne yağmur ne çamur ne de kar. Recai bizi özlemiş, biz kanatları çok özlemiştik ama recaiyi özlemiş miydik orası muamma. 

Bizi ne çok ağırlamıştı bu sene recai. Bu hafta ilk uçuşlar başlar mıydı ki? Bazı kişiler yer kanatlarından kovulmuş, tepeye çıkma cezası verilmişti, 5 kez inip 5 kez çıkmayacaklardı tabii ki, başlangıç kanatları karşılayacaktı onları tepede.

Fakat hava azıcık aktif mi neydi? Havanın düzelmesini beklerken mola verip kanatları izlemeye koyulmuştuk, herkes en az da olsa bir kere yer çalışmıştı. Bugün ilk uçuşumuzu yapabilecek miydik ki?

Yamaçta eğitmenle oturup bi kahve çay içmek kim istemez ki

Evlilik teklifi etmedik ama diz çökmesini ve ayakkabı bağlamasını biliriz

İlk uçuşunu recaiden yapan arkadaşların yüzünde hoş bi tebessümle odaya geri döndük. Yer çalışan arkadaşlarımızla eğitimlerimize devam ettik. Hepimizin yüzünden yorgunluk akıyordu.