Gazi Üni. Havacılık Kulübü Uçuş Günlüğü

2 Mart sınavlar açıklandı

Merakla beklenen sınav sonuçları nihayet açıklandı.

Geçenler:

Sibel Işıklı 87.5
Cansu Çelik 86.5
Alp Küçük 85
Ezgi Gülhan 81
Nisa Gülhan 79
Büşra Nursinem Turan 77
Hamit Şeker 76.5
Selçuk Özcan 76.5

Kalanlar: ( A.D= acil durumlar )

Büşra Bilgiç 76 (A.D)
Ezgi Erkütük 73 (A.D)
Oyumaa Davaajav 66
Merve Karadağ 65.5
Gülçin Bayramoğlu 65
Rıdvan Bağlıca 42
Alper Yılmaz 30.5

Eskiler :

Alp Dinçer 74
Hülya Keçeci 70
Pelin Özçelik 68
Tanju Aksoy 61.5
Alican Bağrıyanık 59.5
Zeynep Sakallı 57.5
Aslı Ilgın 55
Nedim Kahraman 46.5
Ali Karataş 46
Caner Turan 34.5

1 Mart kulüp pilotluğu teorik sınavı yapıldı

Nihayet bu perşembe başlangıç öğrencileri, kulüp pilotu adayları ve kulüp pilotlarına, merakla beklenen kulüp pilotluğu teorik sınavı yapıldı. Acil durumlardan tam puan, genelde ise 70 ve üzeri alan arkadaşlar bu sınavdan başarılı sayılacaklar.
Başlangıç öğrencilerine uygulanan sınav genel olarak beklenilen düzeyde olsa da, kulüp pilotlarına uygulanan sınav biraz sürpriz oldu.

18-19 Şubat Kulüp Pilotluğu Teorik Eğitimi

Bu hafta sonu başlangıç öğrencilerine, kulüp pilotu adaylarına ve kulüp pilotlarına, cumartesi günü malzeme, meteoroloji ve uçuş tekniği, pazar günü ise aerodinamik ve acil durum olmak üzere kulüp pilotluğu teorik dersleri verildi. Bu eğitimlerle, başlangıç eğitiminde verilen teorik dersler daha ayrıntılı anlatılarak öğrencilerimizin teorik bilgileri tazelendi ve yenileri eklendi.
Dersleri anlatan eğitmenlerimiz:
Malzeme: Serdar TUR
Meteoroloji: Sinan HAHOLU
Aerodinamik: Ufuk UÇAR
Uçuş tekniği: Umut ASLAN
Acil durum: Merve ARSLAN

12 Şubat Bu sefer uçmaya değil kaymaya =)

Tatil dönüşü ilk etkinliğimiz uçmak değil kaymak içindi. Eğitmenlerimiz "Bu havada uçulmaz ama kayılabilir" deyince bu sefer de kayalım diye düştük Elmadağ yollarına. Sabah yine odada toplanıp yola koyulduk. Yolda alışveriş yeri bulma konusunda ufak bi kriz yaşasak da sonunda tüm işlerimizi halledip Elmadağ Kayak Merkezi'ne ulaştık. Aldık ellerimize poşetlerimizi, çıktık tepeye. İkişerli, üçerli, bazen 5 6 kişilik gruplar halinde kaydık. Birkaç arkadaşımızda ufak çaplı hasarlar meydana gelse de genel olarak çok eğlendik. Daha sonra sıra yemek faslına geldi. Bulduğumuz güzel bir ağaçlık bölgede mangalımızı yaktık, karnımızı doyurduk. Sonrasında semaverde çayımızı demledik. O kadar yorgunluğun üstüne yediğimiz yemek hepimize çok lezzetli geldi. İçtiğimiz çayla soğukta donmak üzere olan bedenlerimizi ısıttık.
Karınlar doyduktan sonra, sıra seçilen şanslı arkadaşı kara yatırmaya geldi. İlk başta bazı arkadaşlar hiç karışmayıp arada kaynamayı umut etse de tabiki öyle olmadı. Gün boyunca bu dalga herkese vurdu. Tabi o soğukta bir de kara yatırılınca iyice donduk. İçtiğimiz çayların da içimizi ısıtamayacağını anlayınca ateş yakıp ısınmaya çalıştık. Bir süre sonra yaktığımız ateşin dumanı gözlerimizi yaktı ve ateşin yanında da duramaz olduk. Nihayetinde odaya dönmeye karar verdik.
Bugün aynı zamanda eğitmenlerden Umut Aslan’ın doğum günüydü. Akşamüzeri odaya döndüğümüzde Merve Arslan arkadaşımız, Umut için pasta alıp geldi. Umut her ne kadar o günün kazazedelerinden olduğu için pastasının tadını çıkaramasa da, bizler afiyetle onun pastasını yedik. :P

kaydık bol bol

ufak kazalarımız da olmadı değil

mangal keyfi

semaverde çay da bir başka =)

ısınmak için ateş yaktık

nice "sağlıklı" yaşlara Umut :)

17 Ocak Hoşçakal Denizli..

Denizli'nin son sabahıydı uyandığımızda. Önceki günün güzelliği hepimizin ruhuna yansımış gibiydi pek bir neşeli yaptık denizlideki son kahvaltımızı. Toparlanıp odalarımızı boşalttık ve düştük tekrar dinamit yoluna. Bugün artık başlangıç tepesini es geçiyorduk çünkü artık herkes uçuşlarını tamamlamıştı. Dinamit'e geldiğimizde rüzgar biraz yanlıydı ama zaman zaman düzeliyordu. Yerde olacak eğitmenlerimiz hazırlanıp teker teker süzüldüler. Çok geçmedi rüzgar yönünü değiştirmişti, artık uçabilmemiz için uygun değildi ve sabırlı bekleyiş başladı. Ta ki acıkana kadar bizi bekleten rüzgar, yönü konusunda ufak aldatmacalar dışında pek bir değişiklik kararı almadığından yemek yemek için düştük yola. Tekrar Karahayıt’ta serbest gezinti ve yemek zamanı başladı. Karınlarımızı doyurup buluşma yerine doğru giderken araba park yerinin hemen yanındaki çocuk parkı bizi cezp etmiş olsa gerek kendimizi orda buluverdik. Günün enerjisinin bir kısmını orda bırakana kadar okuldan kaçmış çocuk sürüsü gibi bol bol güldük, eğlendik, azıcık da hasar verdik ama güzel vakit geçirdik :) Tekrar doluştuk otobüse ve Dinamit'e eşyalarımızı alıp yerleştik. Umudumuz vardı bu sefer çünkü rüzgar daha tutarlı davranıp günü yavaş yavaş bize bırakmaya karar veriyordu. Tahminler yine yerindeydi, çok bekletmedi. Hemen kuşanıp önce eğitmenler daha sonra kulüp pilotları ve sırası gelen başlangıçlar olmak üzere teker teker süzüldük. Uçuşlar başladığı andan itibaren nerdeyse hiç ara vermeden gün batımına kadar devam ettik uçuşlara, 3 senenin ve son günün acısını çıkarır gibi. Katabatik çıkana kadar uçtuk. Dinamit’in hem karlı hem güneşli ve hem gün batımındaki güzelliklerine ayrı ayrı şahit olduk. Tekrar otelin yolunu tuttuğumuzda hem yorgun hem mutluyduk. Dönüş yolu için aldığımız kar haberleri sebebiyle yolda kalma ihtimaline karşı oldukça hızlı hareket ettik otobüse yerleştik ve yine aynı hızla yemeklerimizi yiyip Ankara dönüş yoluna çıktık. Verimli, dolu dolu muhteşem bir gün oldu hepimiz için. Dönerken ise hepimiz mutlaka bir kere aynı şeyi düşünmüşüzdür. ‘İyi ki buradayım!’

Gaziliyiz :)

5 dk öncesi..

5 dk sonrası :)

Sadece baş dönmez, mideye olanlar gözardı edilemez :)

Yukarıdan eğlence seyri :)

Güne ait en güzel kareler..

Günün sonu...

16 Ocak Dinamit Bu Sefer Patlayamadı :)

Güzel bir Denizli sabahı daha bizleri bekliyordu uyandığımızda. Her geçen gün seviye atlayıp uçmaya bir adım daha yaklaşıyorduk. Bugün ulaşmaya çalıştığımız seviyeye çok az kalmıştı aslında. 3 yıldır Dinamitin adıyla uyumlu tabusunu yıkmanın vakti gelmiş de geçiyordu bile. Bir gün önceden başarabileceğimize olan inancımızın sağlamlaşmasıyla harika bir kahvaltının ardından düştük yola ve ilk durağımız olan başlangıç tepesine daha sonra nihayet Dinamit’e vardık. Uygun bir rüzgar bizi bekliyordu fakat buluttan engelimiz sisten nazını hala sürdürüyordu. Gönlünü alırız dedik yüklendik malzemelerimizi, toplandık tepeye, başladık brifinge. Tam da tahmin ettiğimiz gibi uzun sürmedi gönlünü almamız. Hemen yer ekibi eğitmenlerimiz kuşanıp seyirlik uçuşlarına doğru Dinamitten kendilerini süzülmeye bıraktılar. Ara ara nazlanan bulutlarımız izin verdikçe bir taraftan uçuşları izledik bir taraftan da önce kulüp pilotu bir kaç arkadaşı daha sonrada sırasıyla başlangıç arkadaşları hazırlayıp tek tek uçurduk. Öğle vaktine kadar uçuşlara nerdeyse ara vermeden devam ettik. İlk uçacak olan ekipten son kişinin de iniş yerine adımıyla aşağıda kanatlarını toplamış gitmek için hazır olan ekip için otobüsümüz hareketlendi. Yol üstünde toplu yemek alımı için birkaç arkadaşı bıraktıktan sonra tekrar tepeye dönen arkadaşlar uçuşlara tam gaz devam ettiler. Günü kullanabildiğimiz kadar kullandıktan sonra otele, yorgun ama 3 yıldır adıyla doğru orantılı olarak patlayan dinamiti yola getirmenin gururuyla döndük. Büyük çoğunluğun uçtuğu ve mükemmele yakın bir verimlilikle geçen gün herkese ilaç gibi geldi.